در یک نوسانگر هماهنگ ساده ایده‌آل، انرژی مکانیکی کل ثابت می‌ماند و بین انرژی جنبشی و انرژی پتانسیل کشسانی جابه‌جا می‌شود.

برای نوسانگر فنری، انرژی مکانیکی کل در پوستر به شکل زیر نشان داده شده است:

\[
\boxed{E=\frac{1}{2}m\omega^2A^2}
\qquad
\boxed{E=\frac{1}{2}kA^2}
\qquad
\begin{aligned}
E &: \text{Total mechanical energy (J)}\\
m &: \text{Mass (kg)}\\
\omega &: \text{Angular frequency (rad/s)}\\
A &: \text{Amplitude (m)}\\
k &: \text{Spring constant (N/m)}
\end{aligned}
\]

در طول نوسان، انرژی میان انرژی جنبشی و پتانسیل کشسانی تقسیم می‌شود، اما در حالت ایده‌آل مجموع آن‌ها ثابت باقی می‌ماند:

\[
\boxed{E=K+U=\frac{1}{2}mv^2+\frac{1}{2}kx^2=\text{constant}}
\qquad
\begin{aligned}
K &: \text{Kinetic energy (J)}\\
U &: \text{Elastic potential energy (J)}\\
E &: \text{Total mechanical energy (J)}
\end{aligned}
\]

در نقاط انتهایی دامنه، سرعت صفر و انرژی جنبشی صفر است؛ در حالی که در موقعیت تعادل، انرژی پتانسیل کشسانی حداقل و سرعت بیشینه است.